بیشتر مارتا ... بیشتر ... خیلی بیشتر ...

 از لحظه اي كه پا گذاشتم توي موزه ي هنر هاي معاصر تهران چشمم دنبال مستطيل هاي رنگيي بود كه چند سال پيش توي يك تابلوي نقاشي ديده بودم . توي يكي از هشتي هاي گالري چهار ، فيلم مستندي نمايش مي دادند كه علاقه اي به ديدنش نداشتم . به اصرار همراهم با اكراه به تماشاي فيلم رفتم . مستندي از زندگي و آثار مارك راتكو ، نقاش اكسپرسيونيسم انتزاعي بود . نقاش همان مستطيل هاي رنگي . در حاشيه ي صوتي فيلم ، هنگام نمايش همان مستطيل هاي رنگي از موسيقي فيلم آلماني " بيشتر مارتا " استفاده شده بود . فيلمي درباره ي دنياي غذا و آشپزي . از اين موسيقي پيش از اين نقاش ديگري به نام نيلوفر رهنما در چيدماني به نام حيات استفاده كرده است كه به اندازه ي نقاشي هاي راتكو چسبناك بود . زور مي زنم شايد بتوان مبين مارتا ، لذت آشپزي ، ميل به غرق شدن در تابلو هاي راتكو ، حيات و وابستگي آن به تصادف رابطه برقرار كنم . بايد بيشتر زور بزنم . بيشتر ... خيلي خيلي بيشتر ...